Η ανεργία μας έστειλε friend request (μην κάνεις confirm!)

Facebook Twitter Email

Η ανεργία στις γυναίκες χτυπάει κόκκινο και δε μιλάει κανείς.

011fc4e9384e74bc31ee30a228ce8e21

Bλέπω και κάτι άρθρα σε περιοδικά και γυναικεία web­sites και εκπλήσσομαι. “Επιστροφή στο γραφείο: Oι κανόνες του στυλ”, “Nat­ural beauty στο  γραφείο”, όμορφα λόγια και εικόνες και τις χρειαζόμαστε σίγουρα και αυτές. Εάν σταθείς όμως και δεις γύρω σου την πραγματικότητα, μοιάζουν σαν βγαλμένες από παράσταση σε θέατρο του παραλόγου. Οι ηθοποιοί ενώ συνδέονται στον ίδιο χώρο-χρόνο στην πραγματικότητα δεν επικοινωνούν καθόλου με αυτόν.

Μα τι λέμε; Για ποιο γραφείο μιλάμε; *καθαρίζω το λαιμό μου*

Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή η ανεργία στις γυναίκες βρίσκεται σε δραματικά επίπεδα και όλο θα χειροτερεύει καθώς έφτασε -σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Ισότητας– τον Ιούνιο του 2016 σε επικίνδυνα υψηλά επίπεδα (62%-63%). Η κατάσταση μάλιστα σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι εξαιρετικά ανησυχητική ακόμα και για τις νέες γυναίκες, ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης που παλεύουν καθημερινά για να βρεθούν ξανά στον επαγγελματικό στίβο.

Η ανεργία ή η απλήρωτη εργασία φέρνει σε αδιέξοδο μία ολόκληρη γενιά πανέξυπνων Ελληνίδων, κατάλληλα κατηρτισμένων και ικανών να διαμορφώσουν την εικόνα ενός σύγχρονου παραγωγικού κράτους, να χτίσουν και να δημιουργήσουν. Να ιδιωτεύσουν.

Οι κοινωνικές επιπτώσεις θα είναι μεγάλες και θα φανούν σε βάθος χρόνου. Εγώ ως γυναίκα ήδη το νιώθω. Αυτό όμως που με εντυπωσιάζει είναι η σιωπή. Είναι που στο γυναικείο φύλο δεν κουνιέται… φύλλο!

Ας σκεφτούμε μερικές από αυτές τις επιπτώσεις.

Ας ξεκινήσουμε από το ήδη υπάρχον πρόβλημα υπογεννητικότητας το οποίο σύμφωνα με άρθρο της Huf­fighton Post ξεκινά από την ανεργία των γυναικών και όχι από την ανέχεια (η ανεργία είναι αυτή που δημιουργεί τον κίνδυνο της φτώχειας η οποία με τη σειρά της αποτελεί αποθαρρυντικό παράγοντα για τα νέα ζευγάρια), ενώ σύμφωνα με τη Γενική Γραμματεία Ισότητας προκαλεί αίσθημα επισφάλειας και ανισότητες φύλων σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες.

Και μετά ας συνεχίσουμε με αυτό που ζούμε γύρω μας. Γυναίκες που χάνουν τις δουλειές τους, που κλείνουν τις δουλειές τους, που τρέμουν ότι θα τις χάσουν ή ότι δε θα πληρωθούν. ‘Ανεργες μητέρες ανήλικων παιδιών οι οποίες για να ανταπεξέλθουν επιστρατεύουν κουρασμένες γιαγιάδες και παππούδες ως baby sit­ter. Και όλα αυτά εν έτη 2016.

Τι να κάνουμε; Να μην αφήσουμε τους αριθμούς να τους σκεπάσει η σιωπή φορώντας ένα ψεύτικο χαμόγελο. Να μιλήσουμε ανοιχτά από κάθε γυναικείο μέσο ενημέρωσης για την ανεργία των γυναικών ώστε να κινητοποιήσουμε λύσεις και σκέψεις.

Kαι για έναν ακόμα λόγο.

Για να αποδείξουμε ότι κάθε μέρα θα ακονίζουμε τα όπλα μας ή καλύτερα τα μολύβια μας γιατί πολύ απλά δεν τα παρατάμε.

Καλή συνέχεια ladies

Δείτε ακόμα:



Leave a Reply


9 + 6 =