Αυτοεκτίμηση= Επιτυχία/ φιλοδοξίες

Facebook Twitter Email

Η εξίσωση του Τζέιμς Ουίλιαμ, (καθηγητής ψυχολογίας στο Χάρβαρντ) δείχνει καθαρά πώς με κάθε αύξηση των προσδοκιών μας επαυξάνεται ο κίνδυνος που διατρέχουμε να ταπεινωθούμε. Επομένως, η ευτυχία μας επηρεάζεται σε κρίσιμο βαθμό από το τι έχουμε φτάσει να θεωρούμε “φυσικό” κι αναμενόμενο. Γι’ αυτό, εξάλλου, ελάχιστα βάσανα είναι εφάμιλλα με το μαρτύριο της ξεπεσμένης ντίβας, του πολιτικού που δεν έχει πια πέραση ή, όπως θα μπορούσε να είχε σχολιάσει ο Τόκβιλ, του αποτυχημένου Αμερικάνου.

Η εξίσωση αυτή, ωστόσο, υπαινίσσεται και δύο ελιγμούς με τους οποίους μπορούμε να αυξήσουμε την αυτοεκτίμησή μας. Από τη μία πλευρά, να προσπαθήσουμε για περισσότερες επιτυχίες. Κι από την άλλη, να μειώσουμε το πλήθος αυτών που θέλουμε να πετύχουμε. Ο Τζέιμς μίλησε αναλυτικά για τα πλεονεκτήματα της δεύτερης προσέγγισης.

“Η παραίτηση από τις φιλοδοξίες μάς παρέχει πλήρη ανακούφισιν όσο και η εκπλήρωσίς τους”

(…)

Δυστυχώς όμως για την αυτοεκτίμησή μας οι δυτικές κοινωνίες δε φημίζονται ως αρωγοί μιας στάσης παραίτησης από τις βλέψεις μας. Δεν επιτρέπουν να δεχτούμε “καλή τη πίστη” ότι γεράσαμε ή ότι παχύναμε, πόσο μάλλον ότι είμαστε φτωχοί και αφανείς. Η διάθεση που επικρατεί σε αυτές μας ωθεί να επενδύουμε όλο μας το είναι σε δραστηριότητες και σε αποκτήματα που δε θα περνούσαν καν από το νου των προγόνων μας. Σύμφωνα με την εξίσωση του Τζέιμς, οι δυτικές κοινωνίες, πολλαπλασιάζοντας τις φιλοδοξίες μας, καθιστούν σχεδόν ανέφικτο να διατηρούμε σε ικανοποιητικό βαθμό την αυτοεκτίμησή μας.

Alain de Bot­ton από το βιβλίο “Περί Κοινωνικού Sta­tus” Εκδόσεις Πατάκη

Δείτε ακόμα:



Leave a Reply


2 + 4 =