Η δίαιτα των διακοπών

Facebook Twitter Email

Ok, ακολουθήσαμε μία δίαιτα και χάσαμε τα κιλά. Επόμενος κρίσιμος στόχος είναι η διατήρηση του βάρους μας χωρίς δίαιτα κατά τη διάρκεια των διακοπών μας.

Από Γεώργιο Γερόπουλο.

tumblr_mxgn6lSkAI1rvykago1_400

Χωράνε τα sneak­ers σας στη βαλίτσα των διακοπών; Aκόμα καλύτερα!

Όπως σας έχω ξαναγράψει, σκοπός μας δεν είναι να κάνουμε συνέχεια δίαιτα και να ζούμε μονίμως σε καθεστώς στέρησης. Στόχος μας είναι η ελεγχόμενη λήψη τροφής να είναι τρόπος ζωής. Δεν τρώμε λίγο για να χάσουμε βάρος αλλά γιατί έτσι είμαστε εμείς. Λιτοδίαιτες. Δεν καταναλώνουμε μικρές μερίδες γιατί πρέπει, αλλά γιατί χορταίνουμε εύκολα. Δεν είναι πως δεν μας αρέσουν τα γλυκά. Απεναντίας, τρελαινόμαστε γι’ αυτά. Αλλά μας αρκούν και σε μικρή ποσότητα για να μην τα στερούμαστε καμία ημέρα.

Πως το πετυχαίνουμε αυτό;

Με γνώση, ολίγη αυτοσυγκέντρωση και μερικά ανώδυνα τρικ. Αρχικά λοιπόν προσέχουμε τι βάζουμε στον οργανισμό μας. Προσπαθούμε να τρώμε μόνο αυτά που χρειάζεται το σώμα μας και όχι ουσίες αγνώστου ταυτότητας. Σε γενικές γραμμές γνωρίζουμε πως χρειαζόμαστε, πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, λίπη, νερό και σάκχαρα.

Προσοχή, σε όσες μας αρέσουν τα κρεατικά, όταν γράφω λίπη δεν εννοώ απαραίτητα το αρνάκι στη γάστρα. Λίπη έχουν σχεδόν όλες οι τροφές με πρώτα και καλύτερα τα λαχανικά. Επίσης, δεν ξεχνάμε πως –αν και παίζουν σημαντικό ρόλο στη θρέψη των κυττάρων, ως μοριακοί μεταφορείς των πρωτεϊνών– χρειαζόμαστε απειροελάχιστη ποσότητα λιπών ημερησίως.

Διαβάζουμε λοιπόν προσεκτικά τα συστατικά που αναγράφονται στις συσκευασίες κάθε έτοιμης τροφής. Αν περιέχει υδρογονωμένα λίπη, τα αποφεύγουμε. Αν βλέπουμε πολλά «Ε» τα αποφεύγουμε. Αν παρ’ όλα αυτά τα λιγουρευόμαστε, τρώμε απειροελάχιστες ποσότητες, πάντα συνειδητά και ποτέ αφηρημένα.

Δε μασάμε τα λόγια μας

Μασάμε αργά. Απελπιστικά αργά. Αν τρώμε έξω και με άλλους, ακόμα καλύτερα. Τους αφήνουμε να φάνε γρήγορα και ζητάμε να μαζέψει ο σερβιτόρος και το δικό μας μισογεμάτο –ακόμα– πιάτο. Αν πίνουν όλοι κρασί και θέλουμε να μην φανούμε «ξενέρωτες» ή απλώς έτσι μας αρέσει, παραγγέλνουμε μαζί κι ένα ανθρακούχο νερό καθώς και πάγο για να αραιώσουμε τα κρασί μας. Έτσι αραιωμένο το έπιναν και οι αρχαίοι Έλληνες.

Μοιραζόμαστε τα πάντα με άλλους. Πάντα κάποιος θα βρεθεί στις παρέες να φάει και τη δική μας μισή σοκολατίνα. Αν στα μπαρ «τσιμπάμε» κι από κανένα πατατάκι, καλώς το κάνουμε, για να μην αφήνουμε άδειο το στομάχι μας, αλλά τρώμε αφού προσφέρουμε πρώτα σε όλους τους άλλους. Αν επιθυμήσουμε «βρόμικο» τα ξημερώματα, που είναι πολύ λογικό, γιατί ο οργανισμός μας ζητάει θερμίδες για να αντιμετωπίσει την έλλειψη ύπνου, παραγγέλνουμε κάτι με λαχανικά και προσφέρουμε το μισό σε κάποιο λαίμαργο αγόρι, πριν αρχίσουμε να τρώμε.

Δεν πίνουμε αναψυκτικά, γιατί περιέχουν πολλή ζάχαρη και αγνώστου ποιότητας συμπυκνωμένους –πρώην κατεψυγμένους– χυμούς. Το ότι γράφουν ή διατυμπανίζουν πως είναι φυσικοί, σχεδόν όλοι οι χυμοί, δεν σημαίνει πως είναι και αλήθεια. Συνήθως αδειοδοτούνται από διατροφικά νομοθετικά παραθυράκια. Πίνουμε Α Φ Θ Ο Ν Ο νερό. Δύο έως τέσσερα λίτρα ημερησίως.

 Τώρα «καίμε»

Δεν ξεχνάμε ποτέ τη συστηματική άσκηση. Οι βόλτες και τα παιχνίδια στις παραλίες, καίνε θερμίδες, αλλά όχι τόσες όσες χρειάζεται να κάψουμε, για να μεταβολίσουμε σωστά τις τροφές μας και να ελέγξουμε το τοπικό πάχος. Αν η ταλαιπωρία ήταν αρκετή για να χάσει κανείς βάρος, τότε οι αγρότισσες που εργάζονται τόσο σκληρά, θα είχαν σώματα σαν μανεκέν.

Ακόμα, δυστυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις, (στο 95%) δεν ισχύουν τα όσα λέγονται περί διαφοράς του μεταβολισμού. Χωρίς άθληση και ελεγχόμενη διατροφή, αργά ή γρήγορα θα αρχίσουμε να παίρνουμε κιλάκια. Δίχως αυτό να σημαίνει πως δεν μας αρέσουν (στους άντρες) οι γεματούλες. Απεναντίας πάρα πολλές είναι επιθυμητές. Κάτι που δεν ισχύει όμως για όσες έχουν εγκαταλείψει ή αντιμετωπίζουν με αδιαφορία το σώμα τους.

Βάζουμε λοιπόν ακουστικά κάθε πρωί επιλέγοντας dance μουσική για να κρατάμε ψηλά τον ρυθμό, φοράμε κοντό σορτσάκι, καπέλο απαραίτητα, αθλητικά παπούτσια υψηλών προδιαγραφών. Στόχος μας είναι να τρέξουμε τουλάχιστον δύο χιλιόμετρα (περίπου15’). Αν μάλιστα καταφέρουμε να κάνουμε 25 λεπτά συνεχόμενου τρεξίματος που αναλογεί σε τρία περίπου χιλιόμετρα –ανάλογα με την ταχύτητα-, μπορούμε να καυχηθούμε πως κάψαμε 225 ολόκληρες θερμίδες τοπικού πάχους. (Δυστυχώς για το τρέξιμο που γνωρίζω πολύ καλά, ισχύει το 75 θερμίδες το χιλιόμετρο).

Φυσικά το ίδιο ισχύει και με το κολύμπι ή την ποδηλασία. Κάθε άθληση που ξεπερνά τα δεκαπέντε συνεχόμενα λεπτά της ώρας συμβάλλει στη μείωση του βάρους. Ένα ακόμα κοινό μυστικό είναι πως η άθληση «κόβει» τη διάθεση για τσιμπολόγημα. Επίσης, αν η ώρα έχει πάει εννιά το βράδυ και στο μυαλό μας τριγυρνάει μια πίτσα πεπερόνι, πάμε για εικοσάλεπτο τρέξιμο και η όρεξη κόβεται. Επιπλέον, μετά το τρέξιμο θα έχουμε τη δυνατότητα να πάμε χωρίς τύψεις στην πιτσαρία.
Στα δύο-τρία κομμάτια όμως θα πρέπει να σταματήσουμε έτσι ώστε να υπάρχει περιθώριο για μισό τιραμισού…

 

Δείτε ακόμα:



Leave a Reply


6 + = 11