Στην Αμερικανίδα ποιήτρια Λουίζ Γκλουκ το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας

Facebook Twitter Email

Η 77χρονη Αμερικανίδα ποιήτρια είναι μία από τις πιο ευαίσθητες φωνές της σύγχρονης λογοτεχνίας.

800px-Louise_Glück_circa_1977

Η Λουίζ Γκλουκ το 1977

Η Παπαρούνα (από τη συλλογή Wild Iris, 1992) μετάφραση Σοφίας Γιαβάνογλου

Το τέλειο

δεν είναι να έχεις

μυαλό. Αισθήματα:

ω, τέτοια έχω∙ αυτά με

κυβερνούν. Έχω

έναν κύριο στον ουρανό

τον λένε ήλιο, κι ανοίγοντας

γιʼ αυτόν, του δείχνω

της καρδιάς μου τη φωτιά, φωτιά

σαν τη δική του παρουσία.

Τι άλλο θα μπορούσε

μια τέτοια δόξα να ʼναι

παρά μια καρδιά; Ω, αδελφοί και αδελφές μου,

πριν γίνετε άνθρωποι, παλιά,

υπήρξατε ποτέ σας, σαν εμένα; Αφήσατε ποτέ

τον εαυτό σας

νʼ ανοίξει έστω μια φορά

και ας μην άνοιγε ξανά ποτέ του;

Γιατί, για να ʼμαι ειλικρινής,

μιλάω τώρα

σαν κι εσάς. Μιλάω

γιατί είμαι κομμάτια.

“Για την αλάνθαστη ποιητική φωνή της που με λιτή ομορφιά καθιστά την κάθε μοναδική ύπαρξη καθολική” αναφέρει η Βασιλική Ακαδημία επιστημών στην ανακοίνωσή της για το Νόμπελ Λογοτεχνίας στη ποιήτρια Λουίζ Γκλουκ.

ca-times.brightspotcdn.com

Σε παλαιότερη βράβευσή της από τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Μ. Ομπάμα

Γεννημένη στη Νέα Υόρκη το 1944 η Λουίζ Γκλουκ υπήρξε γέννημα-θρέμμα αυτής της μητρόπολης. Οι γονείς της την μεγαλώνουν με ιστορίες από την αρχαία μυθολογία και της διαβάζουν την Ιωάννα της Λωρραίνης. Αρχίζει από μικρή να γράφει ποιήματα. Προφανώς τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την εσωτερική της φωνή. Λυρισμός, αυστηρότητα, ροή, επανάληψη όλα μαζί, γοητευτικά ετερόκλητα, συνθέτουν ποιήματα με κεντρικό θέμα την παιδική ηλικία που η ίδια πιστεύει ότι διαμορφώνει την ανθρώπινη ύπαρξη, τη σχέση με τους γονείς και τον έρωτα. Η λιτή της φιγούρα θυμίζει τα ποιήματα της τα οποία έχουν χροιά αυτοβιογραφική: Από τα σκοτεινά χρόνια της εφηβείας της και την πάλη της με την νευρική ανορεξία που η ίδια περιγράφει ως μια προσπάθεια να ξεφύγει από τη μητέρα της, έως τους αποχωρισμούς συντρόφων. Εμπνέεται από την αρχαία Ελληνική μυθολογία όπως στο βιβλίο “The Tri­umph of Achilles” για να εκφράσει το τραύμα και τον πόνο αλλά και από τη φύση όπως στη συλλογή “Wild Iris” (η οποία συμπεριλαμβάνει το παραπάνω ποίημα) όπου λουλούδια συνομιλούν με ένα κηπουρό σχετικά με τη φύσης της ίδιας της ζωής.

louise-glück-quote-lbw0c7b

Σήμερα ζει στη Μασαχουσέτη και εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Yale ως καθηγήτρια Αγγλικών.

Αξίζει να αναζητήσεις το έργο της και να βουτήξεις στον υπέροχο, απόλυτα γυναικείο κόσμο της.

Δείτε ακόμα:



Leave a Reply


4 + = 11