Η τέχνη της χαράς

Facebook Twitter Email

To πιο αισιόδοξο ανάγνωσμα που έχω διαβάσει.

Από τον Γεώργιο Γερόπουλο

IMG_2890

Πολύ λίγα γνωρίζουμε για το πως ήταν η ζωή στην Ευρώπη στις αρχές του 20ου αιώνα. Δηλαδή γνωρίζουμε, αλλά προτιμούμε να παριστάνουμε τους άσχετους. Γιατί ήταν μία γκρίζα, για τον σύγχρονο πολιτισμό μας, περίοδος. ‘Ισως να έχουμε δει σε ντοκιμαντέρ κάποιες λίγες σκηνές από φωτογραφίες που έχουν σωθεί, παιδιών με πρησμένες, από την πείνα, κοιλιές, να διαβιούν σε τρώγλες που επέπλεαν μέσα σε βάλτους και λασπότοπους. Ισως πάλι να μην δώσαμε σημασία στον εκφωνητή όταν μίλαγε, πως περιέγραφε σκηνές από την καθημερινή ζωή στην Αγγλία και την γειτονική μας Ιταλία.

Από τις πιο καλογραμμένες διηγήσεις εκείνης της περιόδου είναι το υπεραισιόδοξο μυθιστόρημα της Ιταλίδας Γιολάντα Σαπιέντα. Όπως περιγράφει αρκετές φορές στο βιβλίο, είναι τόσο τραγικό που καταντάει ευχάριστο. Είναι τόσο γυναικείο που δικαιολογεί το γιατί δεν έγινε μπέστ σέλλερ. Είναι τόσο χαρούμενο που δεν θέλουμε να το αφήσουμε από τα χέρια μας. Είναι τόσο ανθρώπινο που όταν το διαβάζουμε στην παραλία αισθανόμαστε ωραία ακόμα και για τον βλάκα που πετάει συνεχώς πάνω μας με τη ρακέτα του το μπαλάκι. Για την ακρίβεια δεν ακούμε κάν το μπαλάκι…

Συγχωρέστε με αν σας γράφω μόνο για παλαιότερες εκδόσεις, αλλά αν δεν έχω διαβάσει ένα βιβλίο, είναι αδύνατον να με έχει αγγίξει και κατά συνέπεια αποκλείεται να σας το προτείνω. Εξάλλου είναι άπειρα αυτά που θα θέλαμε αλλά δεν έχουμε προλάβει να διαβάσουμε. Από τον Ορχάν Παμούκ λοιπόν έχω διαβάσει το ρομαντικό «Μουσείο της αθωότητας» και ομολογώ πως οι υποψίες μου για τις ομοιότητές μας με τον μέσο Τούρκο πολίτη, επαληθεύτηκαν. ‘Ενα ηθογραφικό μυθιστόρημα που με αφορμή έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, μας ανοίγει φιλόξενα την πόρτα του σπιτιού της αστικής τουρκικής οικογένειας. Κάτι θα μου πείτε που ίσως κάνουν και τα σίριαλ της γείτονος, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς δεν βλέπω τηλεόραση και έτσι περιορίζομαι στην συγγραφική τέχνη του διάσημου φιλέλληνα συγγραφέα.

IMG_2887

Είστε κάτω από ομπρέλα σε κάποια παραλία; Ετσι σας φαντάζομαι. Και μου αρκεί. Με μύριους ασπασμούς, καλές διακοπές!

Δείτε ακόμα:



Leave a Reply


+ 5 = 12